مقصر
درباره سایت
امکانات وب
برای کسی می مردم که برایم می مرد. اما تب دستان دیگری شفایش داد.
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
اگر دستانم خالی بود
اگر عاشق تو بودم
اگر خاطراتم با تو هویت داشت
اپر زجری کشیدم
اگر فقط دره ای از احساس من در تو بود
برایت آسمان را زمین می آوردم.
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
زن ها را نمی دانم اما مردها یک بار عاشق می شوند. و اگر نرسند ته مانده عمرشان فقط حسرت است.
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
مثل هر روز
7 صبح رفتم سرکار
بر خلاف همیشه گوشیم سایلنت بود.
ساعت 8 گوشیم صدا کرد.
گفتند واسه پروژه جدید پذیرفته شدی! تا قبل از ظهر فردا محل پروژه باش.
همون لحظه مرخصی گرفتم.
رفتم دنبال برادرم.
اعصابم ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
آینده ام آنقدرها هم مجهول نیست،
دستانم خالی بود، عاشق دختری بودم،
الآن هم گوشه ی ذهنم دارمش.
دختری که نه چهره ام را دگر به یاد می آورد و نه دیگر صدایم در گوشش می پیچد.
الآن دنیا را کف دست مهربانم دارم،
اما یکی را هم دوست می دارم،
به قد تمام زندگیم.
دخترم را سخت می پرستم.
و خوشبختی من کامل است.
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
صدا، واژه ای پر از راز و ابهام و ایهام،
صدا، امواجی که صرفاً شنیده می شود
یا فرکانسی از غم، شادی، نفرت، هیجان، ترس، عشق و خاطره ؟
صدا
صدای رقص باد میان درختان
صدای خشم موج بر ساحل
صدای آواز دهل
صدای گذر عمر لب جوی&ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
من
من کیستم؟من چیستم؟گاه دلم می خواهد از دور خودم را ببینمگاه از دور مراقب خودم باشمگاه خودم را قضاوت کنمچی می شد اگر این من، همانی بود که می شناختمگاه با خودم غربیه می شومتعجب می کنم چه بلایی سرم آمد ؟سرم به کدامادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
آرامش
آرامشی را که دارم مدیون عقلی هستم که تصمیم به رفتن گرفتدستانی که چمدانش را بستگوش هایی که نشنیده گرفتچشمانی که بسته شدقلبی که دل کند دوشی که تنهایی را با خود کشیدپاهایی که پای رفتن شدنکسی که انگیزه را افزون ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
وارد اتاقکم می شوم.
میز شامم را با حوصله می چینم، اما ساده.
پشت صندلی می نشینم و نگاهی به آینده قدی رو به رویم می کنم،
یه نگاهی هم به در و دیوار اتاقک می اندازم.
چقدر کوچک، چقدر خالی، چقدر تنها
به پسرک درون آینه خیره می شوم.&ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی
این روزها حال و هوای من، بیشتر به واژه ها گره خورده است.
امروز درگیر "عادت" و "فراموشی" هستم.
به نظرم میاد همه چیز عادت است و فراموشی وجود ندارد.
زیراکه فراموشی همان عادت به نداشتن است، عادت به از دست دادن است.
به این معنی که ادامه مطلب
برچسب: فراموشی,
نویسنده: بهنام رفیعی
چه کسی مقصر است؟
آنکه که می رود یا آنکه که می ماند؟
آنکه می ماند همیشه گلایه می کند و البته هم همیشه حق با اوست،
یکطرفه به قاضی رفتن است.
اما
کسی چرا رفته را نمی داند!
شاید، دگر جایی برای ماندنش نمانده باشد.
و من، همان رفته ام!
برچسب:
نویسنده: بهنام رفیعی